KOŚCIOŁY

Parafia pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny w Żuławkach została założona przez Wielkiego Mistrza Krzyżackiego Winrycha von Kniprode w tym samym roku co sama wieś (1352 r.). Do momentu likwidacji diecezji pomezańskiej (1525 r.) parafia żuławska była siedzibą dekanatu. Pierwotny kościół w Żuławkach został zniszczony w 1788 r. Po 52 latach zaczęto budowę nowej rzymskokatolickiej świątyni, a zakończono rok później (1840 – 1841) Budynek powstał w stylu neogotyckim. Kościół posiada 3 piękne ołtarze z XVII i XVIII wieku. W niedalekiej wsi znajduje się filia parafialnej świątyni, jest to kaplica Wniebowzięcia Najświętszej Maryi Panny w Bronowie. 

 

Pierwsze informacje na temat kościoła w Mikoszewie pochodzą z XIV wieku. W okresie reformacji przejęli go protestanci, dlatego też w 1992 roku Mikoszewo zostało przyłączone do parafii w Żuławkach. W następnych latach powstała kaplica w Mikoszewie, a potem zaczęto budować kościół (1986-1992). 25 marca 1992 roku miejscowa parafia została włączona do diecezji elbląskiej.

 

Parafia Najświętszej Maryi Panny Kościoła w Jantarze została erygowana 1 sierpnia 1986 roku. Świątynia parafii, jako jedyna w naszym regionie jest podzielona na część górną i dolną. Od początku istnienia parafii proboszczem jest ksiądz kanonik, Marek Mierzwa. W budowę kościoła, oprócz proboszcza, miał wkład ksiądz Stanisław Knapik (były proboszcz parafii w Stegnie).

 

 

Kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa w Stegnie został zbudowany na fundamentach starego gotyckiego Kościoła w latach 1691-1683. We wnętrzu świątyni znajdują się zabytkowe organy. Co roku odbywa się tam Międzynarodowy Festiwal Organowy. Na wieży kościoła znajduje się gałka, na której powiewa chorągiewka  z datą 1683. Ten rok ma oznaczać datę, w której zostały zakończone prace nad budową świątyni   (17 grudzień 1683 r.) We wnętrzu budynku można podziwiać podwieszone do stropu piękne malowidła. 1 sierpnia 1986 roku parafia w Stegnie stała się siedzibą dekanatu nadmorskiego, a 25 marca 1992 została włączona do diecezji elbląskiej.

 

ŚLUZA

Gdańska Głowa (niem. Danziger Haupt) znajdująca się na granicy Drewnicy i Żuławek to miejsce rozlewu Wisły na dwa ramiona: Wisłę Martwą i Wisłę Elbląską, czyli Szkarpawę. Dzisiejsza śluza była niegdyś dużą fortecą, szańcem z czterema bastionami. W 1626 roku Gdańska Głowa została zajęta i rozbudowana przez Szwedów. Do 1635 roku kontrolowała przepływ statków towarowych. Po rozejmie w Sztumskiej Wsi (1635 r.) twierdza wróciła pod zwierzchnictwo Gdańska. Wskutek zagrożenia atakiem Szwedów (1655 r.) została ponownie obsadzona 200 żołnierzami, lecz to nie dało efektów, gdyż w 1656 roku Gdańska Głowa została zdobyta przez wrogów. Oni rozbudowali fortyfikację i stworzyli potężną twierdzę wodno – ziemną typu holenderskiego. W czasie walk kilkakrotnie próbowano ją odzyskać, jednakże bez skutków. Ostatnie oblężenie zaczęło się 25 września 1659 roku. Wojska rozpoczęły bombardowanie twierdzy, a Szwedzi skapitulowali i na honorowych warunkach, 22 grudnia, opuścili Gdańską Głowę. 

W XVII wieku forteca ta była bardzo ważnym posterunkiem Gdańska.

Ale skoro była ona taka ważna, to dlaczego została z niej tylko śluza?

Otóż, z powodu zagrożenia ponownym atakiem i dużymi kosztami utrzymania twierdza została rozebrana.

KOŹLAK

 

Wiatrak typu Koźlak  jest obecnie wizytówką wsi Drewnica . Koźlak jest powstałym w 1718 roku, unikatowym wiatrakiem przemiałowym z dachem w kształcie odwróconej łodzi rybackiej (bardzo popularnej na Żuławach Wiślanych ) i małą ilością okien. Od niedawna wiatrak znajduje się w rękach prywatnych dzięki czemu zyskał nowy dach i jest w lepszym stanie niż kiedyś. Koźlak jest jedynym tego typu wiatrakiem na Żuławach.

DOMY PODCIENIOWE

Domy podcieniowe to budynki łączące funkcje mieszkalne oraz magazynowe. Jak sama nazwa wskazuje, cechą charakterystyczną dla tych budowli jest wysunięty poza zasadniczą część domu podcień – to on pełnił funkcję magazynu. Jest on podtrzymywany przez słupy, których liczba podobno symbolizowała zamożność gospodarza domu.