Żuławki (niem. Fürstenwerder) to założona w 1352 roku przez Wielkiego Mistrza Krzyżackiego Winrycha von Kniprode wieś na Żuławach Wiślanych. W 1510 roku we wsi znajdowało się 26 gospodarstw, w tym gospodarstwo sołtysa, proboszcza oraz 3 karczmy. Przez kolejne 50 lat liczba ta zmniejszyła się do 2 karczm (Scottem Krug i Janken Krug), było również mniej domostw. W roku 1659 Żuławki zostały spalone przez szwedzkie wojska. W 1889 roku we wsi mieszkały 794 osoby, w tym 62 mennonitów. To właśnie dzięki tym menonitom dziś możemy podziwiać domy podcieniowe, które zachowały się w Żuławkach do tych czasów. Dumą tej miejscowości jest również zbudowany w latach 1840 – 1841 neogotycki kościół pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny.

 

Drewnica (niem. Schönbaum – w tłumaczeniu "Piękne drzewa") jest położona na północnej części Żuław Wiślanych. Przez tą wieś przepływają dwie rzeki: od wschodniej strony Szkarpawa, od zachodniej Wisła. Drewnica słynie ze swej wyjątkowej architektury w stylu holenderskim. Niektóre budynki pochodzą nawet z XIX wieku. Ze względu na nienaruszony od 100 lat układ urbanistyczny wieś w 1977 roku została wpisana na listę zabytków. Ta miejscowość jak na czasy, w których została założona była bardzo rozwiniętą wsią. W 1400 roku w Drewnicy znajdowały się już dwa młyny i dwie karczmy. Władze zawsze myślały o wykształceniu swoich mieszkańców, dlatego już w 1600 roku powstała tu pierwsza szkoła. We wsi były kiedyś dwa wspaniałe wiatraki. Jeden Holender z 1846 roku, drugi typu Koźlak z 1718 roku. Niestety do naszych czasów ostał się tylko Koźlak, ponieważ Holender uległ spaleniu. Teraz Koźlak jest wizytówką Drewnicy.W czasie wojny polsko – szwedzkiej w XII wieku ta miejscowość pełniła funkcję obronną. Znaczenie wsi zmalało po przekopie Wisły w 1895 roku, gdyż zniszczył on dużą powierzchnię Drewnicy – 67 domów i dwie karczmy.

 

Mikoszewo to założona w 1337 roku mała wieś rybacko – turystyczna położona po wschodniej stronie przekopu Wisły. Niemiecka nazwa miejscowości, Nickelswalde pochodzi od imienia bogatego szlachcica Nicolasa, który zasłynął z tego, że goszcząc Wielkiego Mistrza Krzyżackiego zamiast krzeseł użył 12 beczek wypełnionych złotem. Legenda głosi, iż kilka z tych beczek zostało wrzucone do Wisły, aby odkupić grzechy Nicolasa. W sezonie letnim Mikoszewo staje się miejscowością odwiedzaną przez turystów z całej Polski i z zagranicy.

 

Jantar (niem. Pasewark, wcześniejsze Paców) jest to wieś turystyczno – rybacka, której nazwa pochodzi od dawnego określenia bursztynu. Początki osadnictwa we wsi możemy datować na XIV wiek. W tym czasie Krzyżacy zaczęli zasiedlać Starą Mierzeję. W latach 1409 – 1411 Jantar, jak całe Żuławy, został zdewastowany przez wojska oblegające Malbork. Sytuacja ustabilizowała się po wojnie trzynastoletniej. Postanowieniem Pokoju Toruńskiego (1466) Jantar został włączony do składu posiadłości Gdańska. Od 1945 r. we wsi funkcjonuje szkoła podstawowa. Parafia pod wezwaniem Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła w Jantarze istnieje od 1986 r. Miejscowość liczy dziś 949 osób. Od 1999 r. organizowane są tu Mistrzostwa Świata w Poławianiu Bursztynu.

 

Stegna to duża wieś pełniąca funkcję gminy. Pierwsza wzmianka historyczna o Stegnie pochodzi z  1432 roku. We wczesnym średniowieczu przebiegał przez nią szlak handlowy w kierunku Królewca. Na terenach dziś należących do tej miejscowości sześćset lat temu znajdowały się dwie osady: Steegen oraz Kobbelgrube (w tłumaczeniu: stadnina klaczy). W latach 1773 – 1918 Stegna była pod zaborem pruskim, a w 1919 znalazła się na terenie Wolnego Miasta Gdańska. 1 września 1939 r. została włączona do Niemiec. Wiosną 1945 r.  została przydzielona do Polski. W Stegnie znajduje się kościół pod wezwaniem Najświętszego Serca Pana Jezusa który powstał w latach 1681 – 1683 na fundamentach gotyckiej świątyni.